domingo, 27 de abril de 2008

Thanks


Gracias, por todo.
A veces la gente tiene una percepción diferente de las personas y una vez las conoce se da cuenta del gran fallo cometido. No Soy perfecta. Doy gracias a todos aquellos que han perdonado mis errores a lo largo de todo este tiempo, doy las gracias a quien me ha arrancado una sonrisa en un momento de inestabilidad. Doy las gracias a las palabras bonitas que he recibido durante todo este tiempo. Doy las gracias por mis amigos, que son lo más valioso que he tenido nunca. Doy las gracias por mi familia que me va visto desde que nací hasta ahora.
Sé que en momentos he sido una persona complicada y doy las gracias a quien intentó entenderme a quien conoció mis errores y aprendió a convivir con ellos. Por todos los días que vivimos juntos , todos nuestros temas de conversacion, nuestros recuerdos y nuestras noches.
Doy las gracias por el mundo que me ha proporcionado la música, por los momentos que he vivido creandola y escuchandola, por la gente que he conocido y que me han servido de gran ayuda. Pero yo no siempre olvido y no siempre perdono. No olvido la soberbia ni la hipocresía. No olvidaré las palabras que me hicieron daño ni cada una de las putadas que la gente se dedica a hacer.
Pero mi balanza es positiva, tengo una visión positiva de mi vida.

My Friends



My friends are so depressed
I feel the question Of your loneliness
Confide... 'cause I'll be on your side
You know I will,
you know I will

X Girlfriend called me up
Alone and desperate
On the prison phone
They want... to give her 7 years
For being sad

I love all of you
Hurt by the cold
So hard and lonely too
When you don't know yourself

My friends are so distressed
And standing on
The brink of emptiness
No words... I know of to express
This emptiness

Imagine me taught by tragedy
Release is peace
I heard a little girl
And what she said
Was something beautiful
To give... your love
No matter what

Eu.

Sem mascaras.

Crónica de una Muerte anunciada


Si, verdaderamente pensé que este trocito de mundo iría muriendo poco a poco, me propongo que dure lo máximo posible. Nos pasa tantas veces, no sabemos que poner ni que decir. Tenemos las ideas clara en nuestra mente pero llevarlas a los demás es complicado. Ultimamente he tenido tiempo para pensar muchas cosas, Tengo tantas palabras buenas como malas, tantas noticias alegres como incómodas. El mundo es un lugar caótico, lo destrozamos poco a poco y no sé si verdaderamente nos estamos dando cuenta. Pero luego está el daño que nos hacemos unos a otros, la soberbia, las malas contestaciones, la envidia, el Odio. Creo que hoy tampoco os aporto nada que no hayais visto .
Tampoco quiero empezar con mensajes catastrofistas ni visiones pésimas del mundo, porque no es así. Simplemente hagamos que nuestra vida no se reduzca a un minimo cubiculo. Nuestras miradas alcanzan mucho más de lo que podemos imaginar. Y si queremos , estamos a tiempo de cambiar muchas cosas.



Espero que esto no se muera!

domingo, 6 de abril de 2008

Dialogos sobre a Retrospección e a Deuda co tempo.


"No todas las cosas suceden por algo determinado, hay cosas que suceden porque si, y no podemos remediarlo, y pararse a pensar en lo qué pudimos o no hacer no sirve de nada, porque una vez que el reloj se mueve, una vez que la aguja más pequeña se desplaza de manera insignificante o de forma imperceptible, ese momento nunca más se volverá a repetir, nunca, así que pensar en algo a lo que no podremos volver o en algo de lo que no tenemos forma humana de remediar o arreglar, significa una pérdida de tiempo que se va acumulando en nuestra deuda pendiente con el. "

http://www.fotolog.com/xxx_bretema_xxx/20354857

[Fai que a túa vida cobre sentido, escapa das catro paredes, sae, rie corre, berra e persegue todos os sonhos, porque este é o momento, o momento de facer que as nossas vidas pagem a pena. ]

viernes, 4 de abril de 2008

Novo Obxecto em Discordia


Querido Blog :

Hoje Começo esta minha aventura , desexade-me sorte.
Agardo gustar, requetegustar!, crear debate, polémica [si, porque nom?], facer chorar[tampouco em esceso eh] e rir [ Isso moito moito ] por igual, dando lugar a cento vinte mil puntos de vista diferentes, todo menos a indiferencia. Assim que sem liar-me moito máis.
Que melhor maneira de começar que cumha bonita frase de Françoise Segan:

"Sólo cerrando las puertas detrás de uno se abren ventanas hacia el porvenir."


1

2

3

...

Let's Go!