viernes, 16 de mayo de 2008

Olores da Infancia e deshumanizacion.


O Outro día ocorreu algo que nom me ocorría dende fai xa tempo.
Tivem esta sensación de que por milésimas de segundo percibim um cheiro que me trasportou dum xeito case inmediato á minha infancia, um olor que fixo que pola minha cabeza pasaran mil cousas unha tras outra en cuestión disso, de segundos.
E Porque volo conto? pois sinceiramente nom o sei, dim que se te pasa algo e nom lhe-o contas a nimguem é coma se nom tivese acontecido, quem sabe. Cada vez me sinto máis independente e presinto que dalgún máis deshumanizada, cada vez me importan menos as ofensas ou as tonterías dun mundo sumamente inmaduro. Isto nom ven moito a conto pero é algo do que também cavilei bastante. Cada vez me importa menos todo, porque basta que sexas amavel com alguém para que te tome de estúpida, nom temos porque dar explicaçons de nada do que facemos nacemos e morremos "livres".
Assim que nada Por min coma se o mundo cercano se lía a hostias , nom podo permitir que me importe e me preocupe todo. Pero isso sim , que nom toquem as cousas que me importan e que nom perturben a minha tranquilidade como penso que eu fago día a día.

Pero Hoje estou feliz, porque Anna tem os vos de Helsinki a Corunha e em cuestión de semanas estará aqui.



[Tentando comprender puntos da psicoanalise de Freud]

domingo, 4 de mayo de 2008

No estoy de acuerdo


De Corunha a Porto haberá máis ou menos umhas 3 horas de viagem em coche. Em Todo esse recorrido tivem tempo para pensar. Quedam soamente 2 meses para que começe o verám e joba semelha que foi onte Nadal. Odio ter esa sensación de que o tempo se me escapa e nom poder facer nada. Por umha parte admito que sempre estamos desexando que chegue umha data futura... Pero por outra da-me mágoa que todo se vaia tam rápido, ás veces nom te da tempo a acostumar-te. Odio os cambios bruscos, Odio nom ter um periodo de adaptaçom antes. Odio as cousas que están lonxe do meu alcance e o tempo é umha delas. Estes temas deixan-me com moi mal corpo, pensar que cando todo se remate xa está, pero bom nom imos rompernos a cabeça com isto, inda nos queda moito , e imos vivi-lo como é debido :)

Ponho um tema de Silvia Penide, tem umha letra realmente bonita, agardo que vos guste :)

Rebentaba - Silvia P

Rebentaba, de ganas de abrazarte justo cuando
salías de puntillas de mi vida
Sin darme tiempo para acostumbrarme
Me quedaban,
un par de cosas que decirte todavía
pero creo, que no las oirías
ni aun gritando con la fuerza de un león.

Cambios, a la fuerza no me gustan
yo lo odio
no estoy de acuerdo,
para mi, aun no era el momento
Giran , en mi cabeza
como locos los recuerdos
apareciendo a cada instante indiscretos...
Rompiendome el corazón.

No soy mala,
no soy todo lo que dices es mentira
Creo que aun puedo mirarme y ser yo misma
tu intenta hundirme un poco más
que aunque rebiente
de ganas de abrazarte justo cuando
salías de puntillas de mi vida... No voy a dar ni un paso.


Cambios a la fuerza no me gustan
yo lo odio
no estoy de acuerdo... Para mi, aun no era el momento.




[Os cuento un detalle curioso? Una vez salía a pasear a Lama al parque de al lado de mi casa y estaba escuchando esta canción y justo voy, y me encuentro cruzando a mi lado a Silvia Penide XD]